Αρχική | Σκέψεις | Το ...εφιαλτικό δίλημμα της Κυριακής!

Το ...εφιαλτικό δίλημμα της Κυριακής!

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font
Το ...εφιαλτικό δίλημμα της Κυριακής!

Και ας πούμε ότι ξυπνάτε την Κυριακή το πρωί και νοιώθετε την κάννη ενός πιστολιού στον κρόταφό σας. Και δίπλα σας βλέπετε έναν άγνωστο άνδρα που σας υποχρεώνει (αφού σας υποσχεθεί ότι θα καλύψει αυτός τα τρία ευρώ που χρειάζονται) να πάτε να ψηφίσετε για Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Ποιόν θα ψηφίζατε;


Εγώ αυτό το είδα σε εφιάλτη χθες το βράδυ. Με έλουσε κρύος ιδρώτας, αλλά μη μπορώντας να κάνω διαφορετικά, ντύθηκα και πήγα να ψηφίσω. Και όταν βρέθηκα στο παραβάν, έζησα το μεγάλο δίλημμα. ΠΟΙΟΝ να ψηφίσω άραγε;
Απέρριψα τον Τζιτζικώστα επειδή δε με πείθει ότι είναι ικανός να κάνει τη δουλειά, συν το ότι δεν έχει εμπειρία (ενώ έχω βρει και μικροψεματάκια στο βιογραφικό του). Απέρριψα τον Μεϊμαράκη, επειδή, όσο και να μην πηγαίνω το συγκεκριμένο κόμμα, όπως αυτό έχει καταντήσει σήμερα, δε θα ήθελα για Πρόεδρο έναν παρκαδόρο που να κρατά το κόμμα έως ότου ενηλικιωθεί ο Κώστας Καραμανλής (ο Γ', ο προσφάτως επαναπατρισθείς και εκλεγείς βουλευτής Σερρών). Φτάνει πια με τους Καραμανλήδες. Έσκισα χωρίς δεύτερη σκέψη το ψηφοδέλτιο του Άδωνι, επειδή σκέφτηκα ότι καραγκιόζηδες στην Ελλάδα έχουμε πολλούς, δε θέλουμε άλλους. Μην έχοντας άλλη επιλογή, αφού διαφορετικά η κάννη θα με περίμενε απ' έξω, σκέφτηκα ότι “το μη χείρον βέλτιστον”. Τουλάχιστον, είναι πιο ικανός απ' όλους τους άλλους. Και η χώρα χρειάζεται μία λογική και ικανή αντιπολίτευση, για να συμμαζεύει την “πρώτη φορά”. Και έτσι, ψήφισα τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Αμέσως μόλις έριξα το ψηφοδέλτιο στην κάλπη, ξύπνησα και ένοιωσα μία μεγάλη ανακούφιση! Ευτυχώς, ήταν εφιάλτης ψέλλισα. Ευτυχώς που δε θα χρειαστεί να το ζήσω...

Προσθέστε το: Post on Facebook Facebook Twitter Twitter